Murale z Tartu, Kowna, Viljandii i Rygi. Maj 2016
fot. Słuchaj Uchem
Zdobienie domów
ludzie mają w zwyczaju od wieków.
Janek i siostra Echo w swojej podróży spotkali sporo przykładów "street artu", mniej lub bradziej osadzonego w tradycji odwiedzanych krajów.
W Tartu odpowiedzialni za wizualne komentarze współczesności są najcześciej studenci uczelni artystycznych.
Lublin, Polska. Zdjęciaw oknach kamiennic na lubelskiej Starówce, to portrety dawnych, głównie żydowskich mieszkańców Lublina. Odnalezione je przypadkiem, na strychu, w walizce ze szklano-żelatynowymi negatywami, w kamienicy nr. 4 przy Rynku. Znajdują się teraz w kolekcji Ośrodka Brama Grodzka.
Warszawa, Praga, ul.Srodkowa. Mural jest pamiątka po zajęciach teatralnych dla młodzieży
.
Zdjęcie z kolekcji Eesti Rahva Museum -
- Muzeum Narodu Estońskiego.
Rower "samoróbka"
Rok temu byłyśmy z Marianną Oklejak w Estonii.
Rok temu pierwszy raz odwiedziłyśmy Krainę Seto.
Bardzo ją pokochałam.
Kraina jest o wiele starsza niż linie na najstarszej europejskiej mapie.
Ugrofinowie bowiem przywędrowali do Europy przed Słowianami.
Setomaa/Setumaa - to inaczej "Ziemia Seto"
Nasza podróż do tej krainy była podróżą do wspaniałych ludzi, miejsca żywego i oddychającego tym samym powietrzem co drzewa, jeziora, kwiaty.
Gościła nas Oie Sarv i jej rodzina.
Pani Oie ( Oie to po setusku Kwiat ) to dla swojej społeczności wyjątkowa osoba, w jej rodzinie tradycje przekazu śpiewu leelo są żywe od wielu pokoleń.
Oryginalne, polifoniczne pieśni Seto są wpisane na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO.
Leelo to improwizowane pieśni, niekiedy bardzo długie ( najlepsze śpiewaczki, pośród których jest Oie Sarv potafią improwizować nawet około pół godziny ), które kometują sytuację. Spiewa się je przy wyjątkowych okazjach, na weselach, spotkaniach.
Raz w roku, w czasie spotkania "Królestwa Seto" jest wybierana Królowa, w czasie pojedynku na najdłuższe i najtrafniejsze pieśni.
Mieliśmy zaszczyt być jej gośćmi w domu, oraz muzeumu, które prowadzi, a także posłuchać śpiewu skierowanego specjalnie do nas.
Na zdjęciach fragmenty wystawy w Muzeum Skansenowskim w Varska. To wystwa o historii rodziny Sarv, przygotowana przez najmłodszą córkę Oie - Maarję.
Jak mieszkają współcześni Seto ?
Najnormalniej, szykują się opał na zimę, palą w piecu, robią przetwory, zdobywają unijne granty, remontuje stare domy i zbroją je w komputerowe systemy zabezpieczające. Pełen real.
W niektórych miejscach spotykaliśmy pokołchozowe budynki, odnowione i przystosowane do użytku tak, że ich zamierzona brzydota nie raniła delikatnej linii krajobrazu. Budynki te zmieniono na "Domy sztuki", "Sale spotkań".
Są tam muzea, skanseny które żyją, ludzie śpiewający pieśni, które znaczą. Żywe miejsce, z żywym sercem. Najpiękniejsze cmentarze jakie odwiedziłam są właśnie tam.
Pomnik Matki Pieśni - dedykowany szczególnie - Hilanie Taarka ( nazwisko jest linkiem, do informacji o postaci i filmie w języku Seto ).
Proszę, oto zbiór kobiecych koszuli z widocznymi ozdobami ramion i mankietów. Rękawy te są, wraz z ozdobnymi wstawkami tkane, nie wyszywane!
Pośród wielu przykładów niezwykle finezyjnej sztuki Seto, jest i robótka ręczna "w butelce".
Robi się w ten sposób ozdobne sznury, może na któreś "Mazurki" zaprosimy dziewczyny ktore nas tego nauczą?
Po cudownej wizycie estońskiego Tuuleviiul ( Wietrznych Skrzypiec ) mnóstwo ludzi pyta mnie,
czy widzę w Polsce podobny potencjał.
Pewnie, że widzę i słyszę.
Tulleviiul - to efekt pasji i sześcioletniej pracy Kristi Alas, tymczasem na naszym seminarium, które 1 X odbyło się w PME/MDD gościliśmy przedstawicieli
Fundacji Braci Golec Tęgiego Juniora Paulinę Kinaszewską
nie dojechał tylko Tabor Rodzinny z Zawadki
- ale to nic, spotkamy się na Małych Mazurkach - mamy nadzieję wiosną 2017 roku.
Czy wiecie kto oświetlał koncert Tuuuleviiul i naszą bajkę "Brat i Siostra"?
Teatr Małe Mi!
Też o nich marzymy na przyszłą wiosnę, festiwal może być naprawdę przyjemny!
Tymczasem,
zespół Małych Mazurków i Słuchaj Uchem pozdrawia z drogi na Kongres Kultury.
