Majówka na Żywiecczyźnie

...czyli o tym jak może być miło, kiedy jest zwyczajnie :)

Wędrówka do leśnej osady Montessori w Krzyżowej k. Żywca, to początek niespodzianek na Żywiecczyźnie. Rankiem wybrałyśmy się z Hanią do lasu, było bardzo ładnie, a potem już tylko lepiej!

Leśna Osada - to tylko niewielki kawałek propozycji edukacyjnych Górskich Szkoł Monterssori .  . Osada, to wspaniała baza, "leśne przedszkole", w ktorym najmłodsi wychowankowie szkół poznają świat. My spędzamy tu kilka godzin dziennie, po drodze spotykając  łąkę, owce i salamandry.  Dopiero z tak przygotowanym duchem, umysłem i ciałem ruszamy na dalsze wyprawy.
Wspaniałym doświadczeniem są też rozmowy z rodzicami których dzieci są w edukacji domowej.
Szkoły w Krzyżowej bowiem wspomagają rodziny korzystające z takiego typu nauki.

Szkolna ścianka i kosturek na drogę.

Nowi przyjaciele z Targowiska Instrumentów, huculska drumla, oraz "międzynarodowe" Wietrzne skrzypce, o ktorych będzie cała osobna opowieść.

Jeleśnia ma na rynku karczmę, podobno jedną z najstarszych w Polsce. Na ścianie karczmy zdjecie dzieci ze szkoły przedwojennej z nauczycielem.

A tu spotkaliśmy w osobie Pana Gazdy opowieść o gadzinach w trawie czyhających. Nie daliśmy wiary temu, że  "salamandra raz w życiu tylk gryzie, ale za to na śmierć".

 Zamek w Żywcu, i renesansowy dziedziniec, ze stojaczkiem na fotosy.  Zasyłamy wyrazy i ukłony.

Arcyksiężna Maria Krystyna Habsburg, zmarła w 2012 w Żywcu, wciąż we wdzięcznej pamięci mieszkańców, a nawet przyjezdni nie pozostają obojętni.

I na deser "street art" z Żywca, specjalnie dla córki i mamy.

Värska Seto Museum - muzeum skansenowskie Seto w Värska

Stolarnie, sauny, rękodzieło
codzienne skarby 
spotkane z Marianną Oklejak w październikowej podróży do Estonii.

Stolarnie to marzenie, gdyby były w szkołach jakie cuda dzieci mogłyby robić!
Zdarzają się, owszem ale w szkołach waldofrfskich i waldorfskich przedszkolach.

W Tallinie są dość częste w szkołach podstawowych. Bywają zorganizowane na boisku, wtedy nie potrzeba do nich specjalnego budynku, jedynie zadaszenie :).


Sauny, sauny to własciwie symbol i dobro narodowe :).  Widziałyśmy ich kilka,a byłyśmy w jednej. 
W Polsce bardzo podobne budowali Starowierzy, na Suwalszczyźnie.
Są proste w budowie, kiedy młoda rodzina stawiała swoje siedlisko zaczynała od sauny. To w niej spało się, mieszkało, rodziły się dzieci. Poźniej stawiano budynki dla zwierząt, a na końcu dom, gdy młode małzeństwo było bardziej majętne.

Rękodzieło, estoński design i ten tradycyjny i nowoczesny to najwyższa klasa. Pewnikiem nie bez wplywu na jego poziom jest wczesna nauka robótek recznych - i dla dziewczyn i dla chłopców.
Przepiękne wytwory talentu i wiedzy spotkałam także na Łotwie i w Litwie,ale to już inna historia .

Podziekowania dla Liis Kogerman dyrektor Värska Seto Museum, która oprowadziła nas po muzeum skansenowskim w maleńkiej wiosce Varska.

To muzeum to właściwie zrekonstruowane jedno tradycyjne gospodarstwo Seto. Mieszka w nim na codzień koń i pies. Ludzie pojawiają się czasem.

Liis Kogerman

Typowa stolarnia :)

Dach budynku gospodarczego, porośnięty mchem.  Mech rosnie na słomie.

Kij od kołyski w domu mieszkalnym

Wystawa - Rodzina Sarv , autor Maarja Sarv.
Na fotografii po prawej, Oie Sarv - mama Maarji.

Oie z wnukami, Oie, Maarja i synek.

Fotografia rodzinna, małzeństwo Sarv z malutką Maarją i najmłodszym z trzech braci.

Młynki

Wnętrze "czarnej sauny" .

współpraca i plakaty

Premiera !!!

Mamy już szablony plakatów od Marianny Oklejak. Szablony są dwa.
Nasi partnerzy wstawiają swoje informacje. Taki sposób pracy wymaga współpracy, oraz minimum zaufania. To własnie lubię ;) .

razem z szablonami plakatów pojawia się
tadam!

tytuł naszej nowej przygody Kusego Janka

"Brat i siostra".
Tymczasem festiwal Wszystkie Mazurki Świata trwa w najlepsze, i przy okazji wizyty skrzypaczek z Estonii, z dziecięcego zespołu Tuuleviiul z Tallina wymieniamy sie pomysłami. Są też na festiwalu goście z Litwy,ale jeszcze ich nie spotkałam.

Prehistoria :)

Warszawa, 

Wielkanoc 2016, 

czyli, o co tu chodzi.

Dlaczego zaczynam tę historię od Lasu Bielańskiego? Po prostu, to z  powodu Poniedziałku Mazurkowego w 2009 roku uruchomiliśmy bloga.

Tymczasem, za chwilę rusza kolejny Festiwal Wszystkie Mazurki Świata,  który pomoże nam lepiej przygotować się do Podróży Kusego Janka :). Tak, tak - z mojej perspektywy chodzi tu głownie o przygody ;).

Małe Mazurki, oraz Targowisko Instrumentów będąwsparciem w licznych peregrynacjach, jakie rozpoczną się w maju.

26 marca, 2016

Zaprosznie na Rodzinny Tabor do Zawadki Rymanowskiej

                                      Msza Święta, a po niej ...

                                Ekipa FWMŚ w osobie Zuzanny Berlińskiej ( w okularach)
                                i mazurki :)

                                Mazurki śpiewane, Zawołany Skład Weselny i Mariza 

                              
                           Schody do Nieba, i dzielna Kapela Rodzinnego Taboru

                         Wiceprezes FWMŚ Katarzyna Lindner, w sukmanie z kierezyją :)

                                                       fot.Kaja Prusinowska

Od siedmiu lat, Poniedziałkowa Msza na Bielenach, jest świętowana także tańcem i słodyczą :)


A tak się to zaczęło, od chęci połączenia wszystkiego co dobre
ducha, ciała, smaku i słuchu 
w czasie Wielkanocy, w jeden dobry kawałek mazurka ;).

Początek publikacji na bloggerze z 2009 roku, w linku

PIERWSZY PONIEDZIAŁEK MAZURKOWY 2009
Kompania Janusza Prusinowskiego zmienia "lany poniedziałek"
w Poniedziałek Mazurkowy, 

rok później jest już pierwszy Festiwal Wszystkie Mazurki Świata


Tymczasem my, Teatrzyk Sluchaj Uchem
lubimy się rozwijać, 
powstaje z naszym udziałem kilka ciekawych stron

Festiwal Mazurki  
Targowisko Instrumentów
Prusinowski Kompania
Słuchaj Uchem

i inne :) 

nie są oczywiscie tylko "nasze", 
mnóstwo wspaniałych osób je tworzy
ale, nie bójmy się tego słowa

zaczęły je osoby zaangażowane w Teatrzyk Słuchaj Uchem


Towarzyszy im 
dobry duch podróżowania i ciekawości


wracamy więc do bloggera, żeby nadażyć z opowieściami o Podróżach Kusego Janka, 
naszego dobrego, choć niesfornego przewodnika po świecie dawnych zabaw!

Start!
/kp/